9 mins read

Diana Krall 'The Look of Love’: analiza jazzowego arcydzieła

Diana Krall 'The Look of Love’: jazz, bossa nova i pop w nowym wydaniu

Geneza i wydanie: The Look of Love (album)

Szóste studyjne wydawnictwo kanadyjskiej wokalistki i pianistki Diany Krall, zatytułowane „The Look of Love”, ujrzało światło dzienne 18 września 2001 roku nakładem wytwórni Verve Records. Album ten stanowił ważny etap w karierze artystki, lokując się na styku tradycyjnego jazzu, subtelnej bossa novy oraz wyrafinowanego popu. Było to wydawnictwo, które przyniosło Krall pierwsze miejsce na rodzimym kanadyjskim rynku, co podkreślało jej rosnącą popularność i uznanie. „The Look of Love” to płyta, która zdefiniowała pewien kierunek w twórczości Diany Krall, łącząc jej charakterystyczne, zmysłowe wokale i mistrzowskie wykonania na fortepianie z bogatymi, orkiestrowymi aranżacjami. Całość trwająca 50 minut i 26 sekund, została nagrana w prestiżowych studiach, w tym w Avatar w Nowym Jorku, Abbey Road w Londynie oraz Capitol w Hollywood, co świadczy o wysokim budżecie i skrupulatności przy tworzeniu tego materiału.

Utwory i aranżacje na The Look of Love

Album „The Look of Love” prezentuje fascynującą mieszankę gatunków, łącząc jazzowe korzenie Diany Krall z elementami bossa novy, tradycyjnego popu i gatunku easy listening. Na płycie znalazły się zarówno utwory znane z repertuaru innych artystów, jak i kompozycje, które zyskały nowe życie w interpretacji Krall. Wśród nich nie mogło zabraknąć tytułowego „The Look of Love”, oryginalnie wykonywanego przez Dusty Springfield, a także takich standardów jak „Love Letters”, „Cry Me a River”, czy latino-amerykańskie „Besame Mucho”. Szczególnie interesujące jest podejście do utworu „’S’Wonderful'”, gdzie aranżer Claus Ogerman zastosował podobne rozwiązania orkiestrowe, jakie wcześniej wykorzystał na albumie João Gilberto „Amoroso” z 1976 roku. Ta decyzja podkreślała zamiłowanie artystki do eksplorowania różnych muzycznych światów, tworząc spójną, lecz zarazem zróżnicowaną stylistycznie całość. Warto wspomnieć, że niektóre edycje albumu wzbogacono o utwory bonusowe, takie jak „The Man with the Bag” czy „Charmed Life”, dodając jeszcze więcej wartości dla fanów.

Zobacz  Jan Sebastian Bach utwory: odkryj arcydzieła mistrza

Sukces i nagrody albumu 'The Look of Love’

Listy przebojów i międzynarodowe notowania

Album „The Look of Love” odniósł znaczący sukces komercyjny, zdobywając uznanie zarówno na rodzimym rynku kanadyjskim, jak i na scenie międzynarodowej. Krążek zadebiutował na pierwszym miejscu kanadyjskiej listy przebojów Canadian Albums Chart, co było historycznym osiągnięciem dla Diany Krall. Sukces ten nie ograniczył się jednak do Kanady. Album z powodzeniem wspinał się po listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, gdzie dotarł na szczyt zestawienia Top Jazz Albums. Międzynarodowe notowania również potwierdziły globalny zasięg płyty – „The Look of Love” znalazło się w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych albumów w Australii, Francji, Nowej Zelandii i Portugalii. Liczne certyfikaty platynowej i wielokrotnie platynowej płyty w różnych krajach, w tym 7-krotna platyna w Kanadzie, świadczą o ogromnym zapotrzebowaniu na ten materiał i jego trwałym wpływie na rynek muzyczny.

Grammy i Juno Award: uznanie krytyków i publiczności

Potwierdzeniem artystycznej i technicznej jakości albumu „The Look of Love” było zdobycie prestiżowych nagród muzycznych. W 2002 roku Al Schmitt otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Best Engineered Album, Non-Classical, co podkreślało wybitne osiągnięcia w dziedzinie produkcji i inżynierii dźwięku. Album został również uhonorowany nagrodą Juno Award dla Album of the Year w Kanadzie w 2002 roku, co stanowiło wyraz uznania dla całościowego dzieła i jego znaczenia dla kanadyjskiej sceny muzycznej. Te prestiżowe wyróżnienia nie tylko potwierdziły artystyczną wizję Diany Krall, ale także jej zdolność do tworzenia muzyki, która rezonuje zarówno z krytykami, jak i z szeroką publicznością na całym świecie, umacniając jej pozycję jako jednej z najważniejszych współczesnych wokalistek jazzowych.

Instrumentarium i produkcja diana krall the look of love

Wokale i fortepian Diany Krall

Centralnym elementem albumu „The Look of Love” są oczywiście niepowtarzalne wokale Diany Krall, charakteryzujące się zmysłowością, intymnością i subtelnym jazzowym frazowaniem. Jej głos, niczym aksamit, otula słuchacza, nadając każdej z interpretowanych piosenek osobisty i głęboki wymiar. Równie istotną rolę odgrywa jej mistrzowskie opanowanie fortepianu. Choć w niektórych utworach można odnieść wrażenie, że instrument ten schodzi na dalszy plan na rzecz bogatych aranżacji orkiestrowych, to właśnie w momentach, gdy Krall pozwala sobie na solowe popisy, ujawnia się jej pełny kunszt pianistyczny. Delikatne akordy, wyrafinowane improwizacje i precyzyjne frazowanie stanowią fundament wielu utworów, tworząc intymną atmosferę, która jest znakiem rozpoznawczym artystki. Połączenie jej charakterystycznego wokalu i płynnej gry na fortepianie sprawia, że „The Look of Love” jest albumem, który wciąga od pierwszych nut.

Zobacz  Sebastian Karpiel-Bułecka: wzrost, muzyka i życie z pasją

Orkiestrowe aranżacje Clausa Ogermana

Kluczową rolę w kształtowaniu brzmienia albumu „The Look of Love” odegrał wybitny aranżer Claus Ogerman. Jego wizja muzyczna pozwoliła na stworzenie bogatych, symfonicznych aranżacji, które otuliły subtelne wykonania Diany Krall. Współpraca z London Symphony Orchestra oraz Los Angeles Session Orchestra zaowocowała powstaniem przestrzennych, pełnych emocji partii smyczkowych, dętych i perkusyjnych, które wzbogaciły repertuar albumu. Ogerman z powodzeniem połączył klasyczne brzmienia orkiestrowe z jazzową wrażliwością, tworząc unikalną ścieżkę dźwiękową dla wokalnych i pianistycznych interpretacji Krall. Jego aranżacje, choć momentami dominujące, doskonale podkreślały atmosferę utworów, nadając im kinowy, wręcz filmowy charakter. To właśnie ta synergia między intymnym wykonaniem Diany Krall a monumentalnymi orkiestracjami Ogermana uczyniła z „The Look of Love” album o tak wyjątkowym i zapadającym w pamięć brzmieniu.

Odbiór krytyków i wpływ na karierę Diany Krall

Krytyczne spojrzenie na The Look of Love

Po premierze album „The Look of Love” spotkał się z generalnie pozytywnym odbiorem krytyków. Doceniano przede wszystkim urzekające wokale Diany Krall, jej zdolność do nadawania utworom intymnego i zmysłowego charakteru. Chwalono również bogactwo aranżacji i ogólną jakość produkcji, która nadawała albumowi wyrafinowany i luksusowy charakter. Niemniej jednak, część recenzentów wyrażała pewne zastrzeżenia, wskazując, że niektóre z orkiestrowych aranżacji Clausa Ogermana mogły przyćmiewać grę Diany Krall na fortepianie. Pojawiały się głosy sugerujące, że bardziej tradycyjne, jazzowe podejście, z większym naciskiem na jej solowe wykonania instrumentalne, mogłoby jeszcze bardziej wzmocnić artystyczną wartość płyty. Mimo tych drobnych uwag, dominował pogląd, że „The Look of Love” jest udanym albumem, który skutecznie poszerzył muzyczne horyzonty Krall i przyciągnął do niej nową publiczność.

Dyskografia i pozycje w rankingach

Album „The Look of Love” zajmuje ważne miejsce w dyskografii Diany Krall, stanowiąc jeden z jej najbardziej rozpoznawalnych i komercyjnie udanych projektów. Wydany w 2001 roku, był jej szóstym studyjnym albumem i przyczynił się do ugruntowania jej pozycji jako jednej z czołowych artystek jazzowych na świecie. Sukces komercyjny, potwierdzony licznymi miejscami na listach przebojów, takimi jak pierwsze miejsce na Canadian Albums Chart i Top Jazz Albums w USA, oraz międzynarodowe notowania, jednoznacznie wskazuje na jego znaczenie. Album ten plasuje się obok innych ważnych wydawnictw w jej karierze, takich jak „Love Scenes”, „When I Look in Your Eyes” czy późniejsze „Christmas Songs”. Pozycje osiągane przez „The Look of Love” w rankingach, zarówno tych jazzowych, jak i ogólnych, świadczą o jego szerokim oddziaływaniu i zdolności do przyciągania słuchaczy z różnych kręgów muzycznych, cementując jego status jako klasyki współczesnego jazzu z elementami popu i bossa novy.

Zobacz  Robert Górski żona: kim jest Monika Sobień-Górska?